BY 
25 кастрычніка ў рамках Рэспубліканскага суботніка студэнты 2 і 3 курса спецыяльнасці "руская філалогія" разам з загадчыцай кафедры рускай літаратуры Таццянай Сідаравай прынялі ўдзел ва ўборцы храмавага комплексу Свята-Елісавецінскага манастыра г. Мінска.
Перад паслухмянасцю (так у манастыры называецца любое заданне) была праведзена экскурсія, на якой студэнты даведаліся пра гісторыю манастыра, пазнаёміліся з царкоўным дойлідствам, іканаграфіяй, а таксама напрамкамі вялікага сацыяльнага служэння манастыра.
Праца прайшла ў сяброўскай і натхняльнай атмасферы. Студэнты дапамагалі ва ўборцы самога храма, стараліся ўнесці свой уклад у падтрыманне яго чысціні і ўтульнасці. Падчас суботніка адчувалася асаблівае яднанне – кожны імкнуўся зрабіць нешта карыснае, і сумесныя намаганні ператварылі працу ў радасную і значную справу.
Пасля заканчэння суботніка рабяты паабедалі ва ўтульнай трапезнай і змаглі пераканацца, што манастырская ежа самая простая і самая сытная.
Гэты дзень падарыў усім удзельнікам адчуванне дачынення да нечага важнага, нагадаў аб каштоўнасці добрых спраў і ўзаемадапамогі.
Уражанні студэнтаў:
Гэты дзень у Свята-Елісавецінскім манастыры быў асаблівым з самага пачатку. Нашае знаёмства з манастыром пачалося з экскурсіі. Мы не проста прыехалі наводзіць парадак у незнаёмым месцы – мы пазналі яго душу. Экскурсія ператварыла будучую працу з радавой уборкі ва ўсвядомленае служэнне… Кожнаму дадзена была праца. Можа і лёгкая, але якая дазволіла адчуць сябе карыснымі. Самай трапяткой і хвалюючай справай для мяне стала праціранне абразоў. Звычайна мы падыходзім да іх з малітвай, але тут быў іншы, вельмі патаемны дыялог. Асцярожна праводзячы анучкай па акладу, узіраючыся ў абліччы, ты быццам бы атрымліваеш дазвол дакрануцца да святыні, паклапаціцца пра яе. Гэта неверагодна змірае і напаўняе сэрца ціхай, светлай радасцю.
З'яжджалі мы з адчуваннем выкананага абавязку і незвычайнай душэўнай цеплыні. Гэты дзень, які пачаўся з апускання ў гісторыю і працягнуты фізічнай працай, падарыў унікальнае пачуццё - пачуццё дома. Мы даведаліся пра гісторыю Свята-Елісавецінскага манастыра, а потым сваёй працай уклалі ў яго кропельку свайго кахання і клопату. У храме чысціня, а на душы лёгкасць і мілата.
Мілана Кірылюк, 3 курс
Праца ў храме аб'яднала нас. Атмасфера была цёплай і сяброўскай. Было прыемна бачыць вынік агульных намаганняў і ўсведамляць, што наша праца сапраўды важная. Асабліва хочацца падзякаваць кафедры рускай літаратуры за арганізацыю гэтай добрай і патрэбнай ініцыятывы. Дзякуючы вашай увазе і падтрымцы ў нас з'явілася магчымасць не толькі зрабіць добрую справу, але і правесці дзень з карысцю для душы, адчуць згуртаванасць і натхненне. Пасля суботніка ў мяне на сэрцы засталося адчуванне міру, прымірэння і падзякі - за магчымасць паслужыць, за добрых людзей побач, за цёплую атмасферу, у якой кожны адчуў сябе часткай чагосьці большага. Такія дні напаўняюць верай, натхняюць на добрыя справы і нагадваюць, як важна захоўваць чысціню - не толькі вакол, але і ўнутры сябе.
Шут Антон, 2 курс
Для мяне гэта быў не проста рэспубліканскі суботнік, а па-сапраўднаму светлая і карысная падзея. Спачатку для нас правялі вельмі цікавую экскурсію па касцёле. Затым мы прыступілі да паслушэнства: мы мылі люстры і падлогі, беражліва праціралі абразы. Сумесная праца ў такім месцы прынесла неверагоднае пачуццё задавальнення і душэўнага супакою. А завяршыўся гэты дзень вельмі смачным абедам! З'яжджалі мы з пачуццём глыбокай падзякі за гэтую магчымасць правесці час з карысцю, уносячы свой маленькі фундуш у вялікую справу.
Панкратовіч Вікторыя, 2 курс
Паездка ў манастыр мне вельмі спадабалася! Для нас правялі выдатную экскурсію, распавялі аб багатай гісторыі гэтага месца, яго святынях, архітэктуры і паўсядзённым жыцці насельніц манастыра. А потым мы з задавальненнем дапамаглі навесці парадак у храме. Мы даведаліся шмат новага і з'ехалі з адчуваннем прымірэння.
Пахоменка Алена, 2 курс
