BY 
З 11 па 14 ліпеня студэнты і выкладчыкі БДУ прынялі ўдзел у Міжнародным фестывалі "Дні Дастаеўскага", які традыцыйна праходзіць у вёсцы Губіна Казельскага раёна пад духоўным заступніцтвам Увядзенскага стаўрапігіяльнага манастыра Опціна Пустынь (Калужская вобласць, Расія).
Опціна пустыня вядомая старцамі. Сюды да іх за суцяшэннем і парадай прыходзілі ў свой час М.В. Гогаль, Ф.М. Дастаеўскі, А. Хамякоў, Ул. Салаўёў і інш.
У гэтым годзе ў фестывалі прынялі ўдзел 200 чалавек з 22 краін свету, сярод якіх: Бразілія, Аргенціна, Індыя, Егіпет, Кенія, Конга, Латвія, Кітай, Эфіопія і інш.
У беларускую дэлегацыю ўвайшлі 25 удзельнікаў, сярод якіх члены навуковай супольнасці праекта: Таццяна Сідарава – загадчык кафедры рускай літаратуры, кандыдат філалагічных навук, дацэнт, адказная за дэлегацыю ад БДУ; Дзмітрый Башкіраў - кандыдат філалагічных навук, дацэнт кафедры рускай літаратуры; Святлана Яніцкая - кандыдат філалагічных навук, дацэнт кафедры рускай літаратуры
Студэнцтва БДУ складалася з прадстаўнікоў філалагічнага, гістарычнага факультэтаў, Інстытута тэалогіі і факультэта філасофіі і сацыяльных навук. Да БДУ далучыліся студэнты з БДМУ.
Наша моладзь пражывала ў студэнцкім лагеры, які размясціўся на тэрыторыі ўнікальнага праваслаўнага паселішча – вёсцы Губіна, дзе для іх была падрыхтавана насычаная праграма: лекцыі, квэсты, канцэрты, сустрэчы з артыстамі, гісторыкамі, публіцыстамі, касманаўтамі, святарамі, спартсменамі.
Вялікім сюрпрызам для ўдзельнікаў стала знаёмства з прапраўнукам Ф. Дастаеўскага – Аляксеем Дзмітрыевічам. Студэнты філалагічнага факультэта таксама прынялі ўдзел у конкурсе эсэ «Дастаеўскі – культурная моц Расіі». Абсалютным пераможцам конкурсу стаў студэнт 3 курса філалагічнага факультэта БДУ спецыяльнасці "руская філалогія" Цімафей Антонаў. Яго сапернікамі былі ўдзельнікі з 22 краін, якія прадставілі 34 эсэ.
Валянціна Уладзіміраўна Пуцыковіч – кіраўнік школьнага літаратурна-краязнаўчага музея Ф.М. Дастаеўскага ў аг. Дастоева, дэлегат ад Беларусі, падчас праекта расказала студэнтам БДУ аб музеі, яго экспанатах і запрасіла філолагаў наведаць Дастоева ў юбілейны для Ф.М. Дастаеўскага 2026 год (205 гадоў з Дня нараджэння).
Прадстаўнікі беларускай дэлегацыі таксама прынялі ўдзел у Круглых сталах “Дастаеўскі ў літаратуры краін БРІКС, як мост і сімвал Расіі, паміж глабальным Поўднем і Усходам”, “Старцтва, Манастыр. Царква. Расія». Акрамя таго, беларускія лектары выступілі ў асобнай лекторыі са сваімі дакладамі, прысвечанымі жыццю і творчасці Ф.М. Дастаеўскага.
Акрамя пашырэння культурнага кругагляду і набыцця новых сяброў паездка мела важнае духоўнае значэнне, паколькі студэнты наведалі храмы манастыра і скіт, прыклаліся да святыняў, што дазволіла ім перажыць вопыт сузірання, рэдкі ў сучасным клапатлівым свеце.
Уражанні ўдзельнікаў
Хацелася б сказаць вялікі дзякуй арганізатарам і ўсім-усім датычным да гэтага праекта, таму што гэта выдатная магчымасць стаць бліжэй да Бога, духоўна перазагрузіцца і зразумець, наколькі важна памятаць аб цішыні, аб малітве, аб сучаснасці. Гэтыя дні падарылі не толькі веды, але і адчуванне ўнутранага святла, якога так не хапае ў паўсядзённай мітусні. Мы з'язджалі не проста ўзбагачанымі – мы з'язджалі іншымі. І хай гэта змяненне ціхае, але яно жыве ў кожным поглядзе, кожным учынку, кожным дыханні.
Дзякуй за магчымасць пачуць сябе.
Сіліч Арцём
Пасля гэтых дзён у Опцінай пустыні хочацца проста сказаць – дзякуй.
Дзякуй арганізатарам, лектарам, усім, хто быў побач. Гэта было не проста мерапрыемства – гэта было нешта вельмі асабістае. Мне здавалася, я прыехала проста паслухаць, проста паназіраць ... А аказалася – я пачала чуць сябе. Пачала маліцца, не па звычцы, а ад сэрца.
Самым важным сталі, напэўна, размовы пасля лекцый. Калі ўсе ўжо разыходзіліся, а ты яшчэ сядзіш на лаўцы каля лагера, і раптам да цябе хтосьці падыходзіць – гэтак жа ціха, гэтак жа разгублена. І вы пачынаеце казаць пра веру, пра Дастаеўскага, пра жыццё. І становіцца крыху цяплей.
Я не ўмею гучна дзякаваць, але мне вельмі-вельмі хочацца, каб гэты праект жыў далей. Ён дае сілу нават самым ціхім.
Вярышка Ганна
Гэта было незабыўна. Вельмі шмат эмоцый, уражанняў, успамінаў, пачынаючы з простых зямных, як сядзелі ў апошнюю ноч у трапезнай і спявалі песні пад гітару, заканчваючы глыбокімі, духоўнымі, якія могуць быць занадта асабістымі, але такімі важнымі.
Гэтыя пяць дзён вызначана нешта змянілі ў ва мне, далажылі тыя часткі ў падмурак душы і асобы, якіх не хапала. Калі шчыра, досыць складана выразіць словамі ўвесь спектр перажытых эмоцый. Але што я ведаю дакладна, дык гэта тое, што я абавязкова вярнуся. Вярнуся, каб убачыць знаёмыя твары, каб яшчэ раз праспяваць «Хату бацькоў», каб смяяцца да болю ў жываце ад «беларускіх дэльфінаў», каб яшчэ раз наведаць лекцыі нашых выкладчыкаў, яшчэ раз прыйсці ў скіт, яшчэ раз адчуць тую самую цішыню, паслухаць, як смяецца лагер... і шмат-шмат «яшчэ».
Дзякуй арганізатарам, дзякуй нашай любімай Таццяне Пятроўне, дзякуй за тое, што распавяла пра такую магчымасць духоўнай асветы, дзякуй, што была заўсёды побач, дзякуй і студэнтам з іншых факультэтаў нашага роднага БДУ, дзякуй і нашым медыкам з БДМУ. Мы былі адным цэлым, адной беларускай сям'ёй. Дзякуй і кожнаму, хто быў там, хто дзяліўся сваім вопытам, думкамі, фатаздымкамі, сваім смехам і сваімі слязьмі.
І хай усё гэта ўжо стала ўспамінам, але яно жыве — у нас, у сьпевах, у цішыні Опцінай пустыні. І, напэўна, калі стане асабліва шумна, мы ўспомнім гэтыя пяць дзён... і стане крыху святлей.
Калі вы раптам чытаеце гэта і думаеце – можа паехаць? Я вам кажу: так! Там, сярод соснаў і старонак, вы знойдзеце не проста спакой. Вы знойдзеце сябе.
Хілевіч Паліна
