BY 
12 красавіка адбыліся аўтарскія заняткі дацэнта Л. В. Камлюк-Ярашэнка «Падзея генія: майстар-клас у даляглядзе гульні і містыфікацыі» для навучэнцаў устаноў агульнай сярэдняй адукацыі, прысвечаная аднаму з самых загадкавых літаратараў XIX стагоддзя – Барону Брамбеусу (Восіпу Сянкоўскаму).
У майстар-класе прынялі ўдзел школьнікі і педагогі г. Мінска і Мінскай вобласці: сярэдняй школы №24 г. Барысава, Чэрвеньскай раённай школы юнага філолага, сярэдняй школы №185 імя С. А. Прытыцкага, Мінскага дзяржаўнага абласнога ліцэя, а таксама ўдзельніцы Школы літаратурнага крытыка кафедры рускай літаратуры.
Постаць Восіпа Сянкоўскага, бліскучага містыфікатара XIX стагоддзя, рэдактара, пісьменніка, аўтара без пэўнай мяжы паміж тэкстам і біяграфіяй, стала воссю занятку. Вучні і педагогі апынуліся ў сітуацыі, дзе жыццёвыя факты замяшчаюцца літаратурнымі, а містыфікацыя – не падман, а спосаб адкрыцця. Той, хто быў баронам Брамбеусам, рэдактарам “Бібліятэкі для чытання” і, па сутнасці, першым айчынным фантастам, аказаўся ідэальным правадніком у свет, дзе навучанне становіцца даследаваннем, а ўрок – падзеяй.
Удзельнікам прапаноўвалася сканструяваць свае версіі жыццятворчага вобраза аўтара, выкарыстоўваючы прынцыпы "містыфікацыі як метаду" - з дазаваным парушэннем чаканняў, з метафарычным кодам, з эстэтыкай парадокса. Інтэрмедыяльныя прыёмы – візуалізацыя, цытатныя ўстаўкі, ролевыя мікрасцэны, – зрабілі занятак шматслойным і інтэрактыўным. У выніку і вучні, і педагогі аказваліся ў раўнапраўнай ролі ігракоў-інтэрпрэтатараў.
Містыфікацыя пры такім падыходзе – не падман, а сродак пастаноўкі пытання. Гэта спосаб акцэнтаваць увагу на недагавораным, на веданні, яшчэ не названым. Вучань не атрымлівае адказ – ён на яго наладжваецца, здагадваецца, адчыняе. Так ствараецца сітуацыя сапраўднага мыслення.
Гэты майстар-клас стаў прыкладам таго, як можна аб’яднаць строгасць літаратуразнаўчай навукі і свабоду гульнявых форм. Восіп Сянкоўскі выступіў не проста аб’ектам аналізу, а мадэллю фігуры генія як мадэлі творчасці. Яго стыль – эксцэнтрычны, дзёрзкі, іранічны – стаў не толькі літаратурнай катэгорыяй, але і педагагічным інструментам. Таму што геній – гэта не велічыня, а спосаб мыслення.
Такі падыход прадуктыўны і для школьнікаў, і для педагогаў. Ён дае магчымасць па-сапраўднаму закахацца ў літаратуру як у вобласць даследавання і самапазнання.
Менавіта такія заняткі – на стыку навук, узростаў, культурных кодаў - робяць адукацыю жывым. І, магчыма, толькі ў такіх фарматах педагог па-сапраўднаму адчувае сябе даследчыкам, а вучань – тым, хто шукае сэнс, а не проста атрымлівае веды.
https://mlyn.by/12042025/shkolniki-iz-minskoj-oblasti-okunulis-v-atmosferu-19-veka-na-filfake-bgu/
