BY 
19 мая 2026 г. на філалагічным факультэце БДУ прайшлі тэматычныя заняткі, прысвечаныя 95-годдзю з дня нараджэння Алега Лойкі, вядомага беларускага паэта, пісьменніка і літаратуразнаўцы, члена-карэспандэнта АН БССР, доктара філалагічных навук, прафесара, лаўрэата Дзяржаўнай прэміі БССР. Арганізатарам мерапрыемтсва выступіла загадчык кафедры тэарэтычнага і беларускага літаратуразнаўства дацэнт Таццяна Марозава. Удзельнікамі і слухачамі сталі студэнты 3 курса спецыяльнасці “беларуская філалогія”, а таксама спецыяліст кафедры Валерыя Уласевіч.
Марыя Руцкая, Ксенія Суроўева і Таццяна Швец прадэманстравалі прэзентацыю пра жыццёвы і творчы шлях Алега Антонавіча: пра пачатак творчасці і адукацыю, акадэмічную кар’еру, педагагічную і грамадскую дзейнасць, паэтычныя зборнікі і выданні для дзяцей, аўтарства дакументальнага фільма “Максім Багдановіч” (1990) і пераклады. Валерыя Аўчыннікава і Марыя Руцкая прачыталі вершы паэта розных часоў і тэматыкі.
Марыя Аніперава пазнаёміла прысутных з прэзентацыяй пра навуковыя даследаванні Алега Лойкі, у якой адзначыла, што ён з’яўляецца аўтарам больш за 450 навуковых публікацый, шасці манаграфій, двухтомнага выдання “Гісторыя беларускай літаратуры: Дакастрычніцкі перыяд”, падручніка “Старабеларуская літаратура”; аўтарам праграм па старабеларускай літаратуры і беларускай літаратуры XVIII – пачатку XX ст., адным са складальнікаў хрэстаматыі для ВНУ “Беларуская літаратура XIX ст.”.
Асобна Марыя Аніперава засяродзіласмя на тым, што навуковая і педагагічная дзейнасць Алега Лойкі была непарыўна звязана з Беларускім дзяржаўным універсітэтам. Тут ён вучыўся, скончыў філалагічны факультэт (абараніў кандыдацкую дысертацыю пад назвай “Адам Міцкевіч і беларуская літаратура” (1956) і доктарскую на тэму “Максім Багдановіч і праблемы развіцця беларускай літаратуры пачатку XX стагоддзя” (1969)), працаваў выкладчыкам, прафесарам, загадчыкам кафедры беларускай літаратуры і дэканам філалагічнага факультэта. Сучаснікі адзначалі, што А. Лойка быў не толькі выдатным навукоўцам, але і сапраўдным настаўнікам, які здолеў выхаваць цэлае пакаленне беларускіх літаратараў, даследчыкаў і выкладчыкаў. Яго лекцыі былі эмацыянальнымі, насычанымі, нагадвалі “тэатр аднаго акцёра” і заўсёды мелі на мэце не толькі перадачу ведаў, але і выхаванне любові да беларускай культуры.
Напрыканцы мерапрыемства Аляксей Дубоўскі і Мікіта Глузд выканалі пад гітару песні на вершы Алега Лойкі пад музыку ўласнага сачынення (рэфлексію пра каханне і пра Афганістан).
У заключэнне было адзначана, што падобныя заняткі з’яўляюцца найбольш цікавай формай паглыбленага вывучэння творчасці пісьменнікаў і паэтаў і добрым напамінаннем пра выкладчыкаў роднага факультэта.
