BY 
Замежныя студэнты другога курса спецыяльнасці «Руская філалогія» з Туркменістана разам з куратарам, выкладчыкам кафедры прыкладной лінгвістыкі Мікалаем Ігаравічам Краскоўскім, адправіліся ў Нацыянальны мастацкі музей на незвычайную выставу. Іх чакала падарожжа не праз падручнікі, а праз прадметы – у самае сэрца Амана.
Выстава «Элегантнасць срэбра: скарбы Аманскага двара» аказалася сапраўдным пагружэннем у іншую культуру. Студэнты пазнаёміліся не проста з экспанатамі, а з цэлымі гісторыямі. Асаблівую ўвагу прыцягнулі знакамітыя выгнутыя кінжалы – ханджары. Срэбраная насечка на іх распавядае як пра статус уладальніка, так і пра майстэрства, вартае ювеліра. А сам кінжал – яшчэ і важны сімвал, які трапіў на герб Султаната.
Традыцыйныя касцюмы паказалі, як адзенне можа гаварыць пра веру, годнасць і прыналежнасць да роду. Ювелірныя ж упрыгажэнні ўразілі складанасцю карункаў і тым, як у іх пераплятаюцца асабістае самавыяўленне і грамадскія каштоўнасці.
Цікава, што адзін з самых запамінальных раздзелаў быў прысвечаны… пахам. Студэнты даведаліся, што культура водараў у Амане – гэта цэлая філасофія, пазнаёміліся з унікальнымі флаконамі духоў Amouage, форма якіх паўтарае выгіб кінжала-ханджара.
Асобная важная старонка – гісторыя прынцэсы Сай-іды Сальмы, чые асабістыя рэчы прадстаўлены на выставе. Яе мемуары – першая ў свеце аўтабіяграфія шляхетнай арабскай жанчыны.
Пасля даследавання скарбаў Амана група адправілася ў вялікае падарожжа па асноўнай экспазіцыі музея. Для многіх гэта было першае непасрэднае знаёмства з беларускім мастацтвам – ад старажытных ікон да знаёмых з папулярнай культуры палотнаў Івана Хруцкага. Не засталіся па-за ўвагай і шэдэўры рускага жывапісу: драматычнае палатно «Няроўны шлюб» Пукірава і зачаравальныя марскія краявіды Айвазоўскага.
Зімовая вылазка ў свет мастацтва выразна паказала, як матэрыяльная культура – ці то кінжал, пояс або флакон – можа быць такім жа важным «тэкстам» для разумення народа, як мова ці літаратура. І гэты тэкст яны цяпер могуць чытаць крыху лепш.
Аўлякулыеў Арслан, студэнт 2 курса:
– Больш за ўсё мяне ўразілі, вядома, гэтыя аманскія кінжалы – ханджары. Я раней бачыў нешта падобнае толькі ў фільмах. А тут яны вось, сапраўдныя, за метр ад цябе. Можна разгледзець кожную насечку на срэбры. Адчуваецца, што гэта была не проста рэч, а частка чалавека, яго гонар. Я стаяў і ўяўляў, як іх насілі, які ў іх быў сэнс. Вельмі крута, што мы гэта ўбачылі.
І наогул, выстава дала зразумець, як шмат можа распавесці адзін прадмет, калі ведаць яго гісторыю.
Умідава Нурана, студэнтка 2 курса:
– Мяне кранула гісторыя прынцэсы Сальмы. Яна першай сярод жанчын свайго кола наважылася напісаць аўтабіяграфію ў той час. Гэта ж моцны ўчынак. Глядзець на яе рэчы было вельмі незвычайна, нібы дакранулася да той эпохі.
А яшчэ быў прыемны сюрпрыз у залах рускага мастацтва. Я заўсёды думала, што знакамітая карціна «Няроўны шлюб» вісіць толькі ў Траццякоўцы ў Маскве. Аказалася, мастак напісаў два варыянты, і адзін з іх – тут, у Мінску! Здорава, што нам дазволілі зрабіць сэлфі на яе фоне. Было пачуццё, што знайшлі нешта вядомае ўсяму свету проста тут, побач. Усім рэкамендую схадзіць у музей.
