BY 
6 лістапада на філалагічным факультэце адбыліся незвычайныя заняткі ў фармаце креатыў-каворкінгу, якія аб’ядналі першакурснікаў спецыяльнасці «Руская філалогія» і ўдзельнікаў прафарыентацыйнага праекта «Студэнт на тыдзень». Тэма заняткаў: «Кніга як вось часоў: гісторыя ў пісьме – смак чытання – адкрыццё памяці» - задала не толькі інтэлектуальны, але і філасофскі вектар сустрэчы.
Аўтарка і вядоўца занятку, к.ф.н., дацэнт Л. В. Камлюк-Ярашэнка, прапанавала ўдзельнікам паглядзець на кнігу не як на музейны артэфакт, а як на жывую прастору дыялогу часоў. Праз даследаванне стараславянскіх тэкстаў студэнты і школьнікі вучыліся чытаць мінулае як «сучаснасць у дзеянні», распазнаючы ў старажытных радках уласны культурны код.
Фармат коворкінгу дазволіў усім працаваць на роўных, у групах, пераходзячы ад інтуітыўнага ўспрымання да аналітычнага разбору тэксту. Такая форма навучання не толькі здымае межы паміж аўдыторыяй і выкладчыкам, але і ператварае заняткі ў творчую лабараторыю, дзе аналітыка арганічна спалучаецца з натхненнем.
Праца была арганізавана паводле трох тэматычных модуляў: час пісьма, час чытання і час памяці.
На першым этапе ўдзельнікі займаліся тэксталагічнай рэканструкцыяй старых выданняў, складалі «рассыпаныя старонкі» ў правільнай паслядоўнасці, вызначалі жанр кнігі і адметнасці вобразу чалавека ў сярэднявечнай карціне свету.
Другі этап – турнір «Знайдзі дзесяць адрозненняў» - быў прысвечаны параўнанню арыгінальнага стараславянскага тэксту з яго сучасным перакладам. Удзельнікі пераконваліся, як нават дробныя лексічныя або граматычныя змены могуць трансфармаваць светапоглядны сэнс.
Фінал стаў сапраўдным творчым акордам: студэнты і школьнікі складалі ўласныя тэксты паводле матываў старадаўняга Пісьмоўніка: «Словы на Дзень студэнта» ў жанрах віншавання, просьбы ці падзякі.
Асаблівае ўражанне пакінула міні-выстава выданняў на стараславянскай мове з фамільнай бібліятэкі Л. В. Камлюк-Ярашэнка: «Закон Божы», «Псалтыр», «Часаслоў», «Навейшы пісоўнік», «Прэйскурант якараных лекавых сродкаў» ды іншыя. Некаторыя экзэмпляры мелі экслібрыс гаспадара бібліятэкі і нават квітанцыю аб набыцці – дэталі, што ўзмацнялі адчуванне асабістага дакранання да гісторыі.
Атмасферу ўзмацніў аўдыязапіс «Як гучаў старажытнарускі тэкст», які дазволіў ўдзельнікам не толькі пачуць гучанне старажытнай мовы, але і адчуць яе рытм і інтанацыю.
Занятак стаў для ўдзельнікаў не толькі крыніцай ведаў пра стараславянскую культуру, але і досведам: чытаць – значыць уступаць у дыялог з памяццю.
У водгуках студэнты і школьнікі адзначалі, што адчулі сапраўднае пагружэнне ў эпоху і смак чытання як унутранага прыгодніцтва.
