BY 
Напярэдадні Дня маці старшым выкладчыкам кафедры рускай мовы як замежнай Астапенка В.А. была праведзена гутарка на тэму “Самы блізкі чалавек” са студэнтамі-замежнікамі 2 курса фізічнага факультэта.
Мэтай гэтага мерапрыемства было не толькі развіццё моўных навыкаў, але і падтрыманне цёплай, амаль сямейнай атмасферы ў навучальнай групе, што асабліва важна для тых, хто знаходзіцца ўдалечыні ад дома.
Студэнты падрыхтавалі два творчыя заданні: прынеслі фатаграфіі сваіх маці, сваіх сем’яў і напісалі невялікія сачыненні-разважанні на тэму “Што значыць для мяне сям’я”.
Мерапрыемства атрымалася па-сапраўднаму цёплым і шчырым. Удзельнікі разглядалі здымкі з бацькамі, братамі і сёстрамі, бабулямі і дзядулямі. Кожная фатаграфія стала адпраўной кропкай для невялікага, але вельмі асабістага апавядання. Адмысловае месца, безумоўна, адводзілася маці. Студэнты з гонарам апісвалі сваіх блізкіх, з цеплынёй расказвалі аб традыцыях сваіх сем’яў. Гэтыя апавяданні сталі цудоўнай практыкай вуснага маўлення.
Далей студэнты зачыталі свае сачыненні. У няроднай для іх мове яны змаглі знайсці шчырыя і цёплыя словы, каб апісаць, якое значэнне мае для іх сям’я. Вось некалькі выразаў, узятых са студэнцкіх твораў: “Мая маці, Гулшырын, – наша душа і натхняльнік. Яна для нас, перш за ўсё, захавальніца ўтульнасці і мудрасці, заўсёды гатовая даць слушную параду… Мы вельмі шануем час, праведзены разам”. “У Беларусі 14 кастрычніка адзначаюць Дзень маці, таму ў мяне ёсць мара павіншаваць маці з яе святам у гэты дзень”. “Я так люблю маю сям’ю, што мне цяжка знайсці словы…” Адна студэнтка, Амангелдыева Айперы, нават напісала невялікі верш на туркменскай мове аб тым, як яна любіць сваіх блізкіх і сумуе па іх.
Гэта мерапрыемства наглядна паказала, што, нягледзячы на культурныя і нацыянальныя адрозненні, паняцце “сям’я” з’яўляецца ўніверсальнай каштоўнасцю. Яно аб’ядноўвае людзей па ўсім свеце. Для студэнтаў гэта была не проста гутарка, а магчымасць выказаць сваю любоў да родных і сум па доме.
